درباره سینما | لذت سوگواری
سینما عرصه خیال پروری به قامت تصویر است. این پرورش با شکفتن در تئاتر آغاز می شود؛ جایی که یک باکسِ تاریک، ذهن بیننده را درگیر درام می کند و نتیجه هنرمندی بازیگران در صحنه، شخصیت خواهد شد. وقتی این پرورش را از لنز دوربین ببینیم دیگر نمی توانیم «داگویل» بازی فون تریه را تحمل کنیم چرا که لذت دوربین به بیرون از باکس کشیده شده نه داخل آن. جریان قصه گویی در «پدرخوانده» کاپولا برایمان لذت بیشتری دارد که روی صفحه خوانده شود اما باید باور کنیم این قصه گویی مخصوصا در بخش اولش از سوی کاپولا منحصر به فرد و... نوشته درباره سینما | لذت سوگواری اولین بار در روزنامه اینترنتی برداشت بلند. پدیدار شد. ...
ادامه مطلب